Yola çıkış

Hayır yaş değildi , yaş değildi isyanımın sebebi.Ve gitmedim , gitmeyeceğimi söylemiştim. Giyinmeye başladığımda nereye çıktığını sordular. Bilmiyordum aslında , susmaya ya da susturmaya da cesaretim yoktu. Merak , tüm hücrelerine işlemişti. Oda oda peşimden gelip , cevap bekliyordu. - Nereye gideceksin ? -istanbula , ev işlerini halledeceğim... Annem bu sorgulamayı yaparken , arkadan sessizce otorite hesabı yapan babamın , beni anlayıp anlamadığını merak ettim . Yeri geldiğinde , doğal olarak aynı kararları verdiğimizi görünce, aynı yollardan geçmiş olabileceğini düşünürdüm. Ama anlamalıydı öyleyse, anlamalıydı. İnsan böyle işte, kendine söz geçiremese bile , otoritesi altındakilere hep söz geçirmek ister, işte o zaman batar bu durum. O zaman , zayıflığıyla yüzleşmiş olur. Yoksa kendine söz geçirememesi , gizli bir anlaşmadır. Kimseye söylenmeyecek , otoriteye de zarar gelmeyecektir... Annem hep dayılarım gibi olmamdan korkar . Nedense tüm dayılarımda içki var. Babama döndü ve -tamam gelmesin, biz gidelim haydi dedi. Onu ikna etmek için yaşımdan dolayı böyle davrandığımı iddia etti.Ve hayır ,yaş değildi. Akşama kadar bilgisayardan kalkmayan biri olarak , onlara gerekince gidebileceğimi göstermeliydim. Öğlen sıcağı , manzara açısından güzeldi ama, şimdi bu sıcakta kim dışarı çıkacakı..